Belasting op een tweede woning in Spanje: zo werkt modelo 210

Wie een woning in Spanje bezit maar er niet fiscaal woont, krijgt met drie verschillende belastingen te maken. Eén ervan komt automatisch op je deurmat, de andere twee moet je zelf regelen, en juist daar gaat het vaak mis. Spanje kent namelijk een brengplicht: je krijgt geen uitnodiging en geen aanslag, maar je bent wel verplicht aangifte te doen.

De drie belastingen op een tweede woning in Spanje

Het begint met het onderscheid tussen lokaal en landelijk. De gemeente heft IBI, de Spaanse onroerendezaakbelasting. Die krijg je toegestuurd of wordt automatisch geïncasseerd. Daarnaast heft de Spaanse staat IRNR, de inkomstenbelasting voor niet-residenten, die je zelf moet aangeven via het formulier modelo 210. En in sommige regio’s speelt bij duurdere woningen ook nog vermogensbelasting.

De eerste is passief, de tweede actief. Dat verschil verklaart waarom veel eigenaren jarenlang IBI betalen in de veronderstelling dat ze klaar zijn, terwijl er een tweede verplichting doorloopt waar ze niets van horen.

IBI: de gemeentelijke onroerendezaakbelasting

IBI staat voor Impuesto sobre Bienes Inmuebles en werkt als de Nederlandse ozb. De gemeente berekent het bedrag over de kadastrale waarde van je woning, de valor catastral, met een tarief dat per gemeente verschilt. In de praktijk ligt dat tussen ongeveer 0,4 en 1,3 procent.

Voor een appartement met een kadastrale waarde van rond de 100.000 euro kom je daarmee al snel op enkele honderden euro’s per jaar. Aan de kust incasseert vaak een regionaal kantoor namens de gemeente: aan de Costa Blanca is dat SUMA, in Andalusië werkt het per provincie.

Bewaar dat IBI-briefje goed. Daar staat namelijk de kadastrale waarde op die je nodig hebt voor de volgende belasting.

Modelo 210: belasting over fictief inkomen

Hier wordt het onwennig voor Nederlandse begrippen. De Spaanse fiscus gaat ervan uit dat je voordeel hebt van je woning, je kúnt er immers gebruik van maken, en belast dat voordeel als fictief inkomen. Ook als de woning het hele jaar leegstaat, ook als je er zelf maar twee weken komt.

Zo bereken je de belasting over fictief inkomen

De grondslag is een percentage van de kadastrale waarde:

• 1,1 procent als de kadastrale waarde in de afgelopen tien jaar is herzien
• 2 procent als dat niet zo is

Over die grondslag betaal je vervolgens belasting. Voor inwoners van de EU, Noorwegen en IJsland is dat 19 procent; voor niet-EU-inwoners 24 procent.

Een rekenvoorbeeld. Stel: je appartement heeft een kadastrale waarde van 48.000 euro, en de laatste herziening dateert van ver voor de afgelopen tien jaar. Dan geldt 2 procent, dus een grondslag van 960 euro. Daarover 19 procent belasting maakt ongeveer 182 euro per jaar.

Let op een detail dat vaak fout gaat: de belasting is persoonlijk. Staat de woning op naam van jou en je partner samen, dan dienen jullie ieder een eigen aangifte in voor de helft. In het voorbeeld hierboven betaalt elke eigenaar dus ongeveer 91 euro. Twee eigenaren, twee formulieren. Heb je ook een aparte garagebox met een eigen kadastraal nummer? Dan komt daar nog een formulier bij.

Belasting als je de woning verhuurt

Verhuur je de woning, dan vervalt het fictieve inkomen voor de verhuurde periode en geef je de werkelijke huurinkomsten aan. Woon je in de EU, Noorwegen of IJsland, dan mag je kosten aftrekken: IBI, gemeenschapskosten, onderhoud, verzekeringen, beheerkosten en in veel gevallen hypotheekrente. Die aftrek geldt naar rato van het aantal verhuurde dagen.

Voor eigenaren van buiten de EU geldt die aftrek niet: die betalen 24 procent over de brutohuur.

Verhuur je een deel van het jaar en gebruik je de woning de rest van het jaar zelf? Dan geef je beide aan: de werkelijke huur over de verhuurde dagen, het fictieve inkomen over de rest. Welke vergunningen daarbij horen, lees je in ons dossier over toeristische verhuur in Spanje.

Deadlines voor modelo 210: twee verschillende data

Dit is de meest gemaakte fout, want er zijn twee termijnen die niet samenvallen.

• Alleen eigen gebruik, geen verhuur: aangifte en betaling uiterlijk 31 december van het jaar na het belastingjaar. Over 2025 heb je dus tot 31 december 2026.
• Wel verhuurd: aangifte tussen 1 en 20 januari van het jaar erna. Huurinkomsten uit 2025 geef je dus aan in de eerste drie weken van januari 2026.

Die tweede termijn is sinds 2024 nieuw. Daarvoor moest je per kwartaal aangifte doen; dat is vervangen door een jaarlijkse aangifte. Minder werk, maar de deadline valt ongelukkig midden in de Spaanse kerstperiode, dus zet hem vroeg in je agenda.

Wat gebeurt er als je geen aangifte doet

De Spaanse belastingdienst kan tot vier jaar terugvorderen. In de praktijk betekent dat: heb je tien jaar niets gedaan, dan regulariseer je de laatste vier jaar. Boven op de achterstallige belasting komen toeslagen wegens te late betaling en rente.

Vervelender is het moment waarop het meestal aan het licht komt: bij verkoop of vererving van de woning. Dan blijken openstaande aanslagen ineens de overdracht te blokkeren. De fiscus is de afgelopen jaren bovendien flink beter geworden in het koppelen van gegevens, via het kadaster, de notaris en de banken.

Kom je erachter dat je jaren hebt gemist? Dan is uit eigen beweging alsnog aangeven bijna altijd goedkoper dan wachten tot je een brief krijgt.

Vermogensbelasting in Spanje: alleen bij duurdere woningen

Naast IRNR kent Spanje een vermogensbelasting (impuesto sobre el patrimonio). Als niet-resident betaal je die over je Spaanse bezittingen. Er geldt een algemene vrijstelling, waardoor de meeste tweedehuisbezitters er niet aan toekomen, maar de tarieven, drempels en kortingen verschillen sterk per autonome regio, en die regels veranderen regelmatig.

Zit je woning in de hogere prijsklassen, laat dan specifiek voor jouw regio narekenen of je onder deze belasting valt.

Zelf aangifte doen of uitbesteden aan een gestor

Modelo 210 kun je zelf digitaal indienen via de website van de Agencia Tributaria. Je hebt daarvoor nodig:

• een NIE-nummer
• een digitaal certificaat of Cl@ve-toegang
• de kadastrale waarde en het kadastraal nummer van je woning
• een Spaanse bankrekening voor de betaling

Heb je nog geen NIE, begin daar dan mee. In ons dossier over het NIE-nummer aanvragen staat welke routes er zijn.

Het formulier is ook in het Engels beschikbaar. Toch besteden veel eigenaren het uit aan een gestor, wat afhankelijk van de situatie enkele tientallen tot ruim honderd euro per aangifte kost. Dat loont vooral bij verhuur, waar de kostenaftrek precisie vraagt, en in het jaar dat je koopt of verkoopt.

Belasting bij verkoop: de inhouding van 3 procent

Verkoop je als niet-resident je Spaanse woning, dan houdt de koper 3 procent van de verkoopprijs in en draagt dat rechtstreeks af aan de fiscus, als voorschot op jouw belasting over de winst. Vervolgens dien je zelf een modelo 210 in om de werkelijke winstbelasting te berekenen: 19 procent over de meerwaarde.

Was de ingehouden 3 procent hoger dan de verschuldigde belasting, dan vraag je het verschil terug. Die aangifte moet binnen vier maanden na de overdracht binnen zijn.

Waar het in de praktijk misgaat

Vier punten die het vaakst tot problemen leiden:

• Denken dat IBI voldoende is. Dat is een gemeentelijke belasting; modelo 210 staat daar los van.
• Een gezamenlijke aangifte indienen voor twee eigenaren. Iedere eigenaar geeft apart aan.
• Aannemen dat leegstand niets kost. Juist leegstand wordt belast via het fictieve inkomen.
• De aangifte over verhuur pas in december doen. Die deadline is 20 januari, niet 31 december.

Dit dossier is algemene voorlichting en geen persoonlijk fiscaal advies. Tarieven, drempels en regionale regelingen wijzigen regelmatig; laat je eigen situatie narekenen door een gestor of belastingadviseur die je dossier kent.